Voor je zus, je vriendin, die collega laatst of voor je partner heb je altijd een goede raad. Je luistert rustig naar het probleem en komt nagenoeg altijd wel met een zinvolle tip, of zelfs met een oplossing. Maar waarom kun je dan zo hopeloos vastlopen in je eigen sores en daar helemaal geen uitweg zien? Konden we de problemen maar ruilen…. Of moeten we misschien anders leren denken?
“Problemen zijn er alleen maar om onze talenten te wekken, om ons een kans te geven.”
Angelika Hoefler, Duits psychologe 1968-2007
Voor een ander hebben we meestal een hoge hoed vol met oplossingen, of op z’n minst met suggesties die de moeite van het proberen waard zijn. De problemen van een ander vinden we over het algemeen niet zo moeilijk. Soms begrijpen we zelfs niet dat iemand er een probleem in ziet. “Dat is toch heel eenvoudig op te lossen, daar hoef je toch helemaal niet zo moeilijk over te doen?” is onze gedachtegang nadat we hebben gehoord wat er gaande is. We goochelen in een handomdraai een pracht-scenario voor de dag waarmee het probleem is opgelost.
Konden we maar problemen ruilen
Maar o wee als we zelf in de problemen zitten. Of in ieder geval zélf vinden dat we dat zitten. Want zoals jij bij een ander soms vindt dat het eigenlijk helemaal niet zo’n probleem ís, vinden zij dat misschien ook van jouw sores. Zij zien voor jouw problemen wel oplossingen, of op z’n minst suggesties die de moeite waard zijn….. Jezelf afvragen wat je een ander zou adviseren in dezelfde situatie, is dus ook een stap in de goede richting. En het blijft jammer dat we geen problemen kunnen ruilen, want voor een ander weten we altijd hoe we het moeten oplossen.
In het hoekje van de bank
Problemen zijn nogal subjectief. Wat jij ervaart als een probleem, is voor een ander alleen maar een gebeurtenis waar hij misschien niet eens veel acht op slaat. Problemen zijn slechts gebeurtenissen. Gebeurtenissen die de één dus een probleem noemt en de ander niet. Afhankelijk van de manier waarop we kijken naar ons leven en de wereld om ons heen en afhankelijk van de ervaringen die we al hebben opgedaan.
Autorijden vonden we ook ooit een probleem, zoveel dingen tegelijk moeten doen en dan óók nog op het verkeer letten?! Kom op dat kan echt niet hoor! Maar na een tijdje pakken we de auto en rijden we weg zonder erbij na te denken. We staan er niet eens meer bij stil dat we het ooit zagen als een onmogelijke opgave. Achteraf moeten we wel vaker toegeven dat de oplossing een fluitje van een cent was. Op die manier doen we ervaringen op en leren we oplossingen te vinden die ons helpen in een volgende situatie. Dan blijven we een volgende keer hopelijk wat minder lang hangen in het hoekje van de bank.
Kansen in werkkleding.
Elk probleem waar we tegenaan lopen is dus in werkelijkheid een kans in werkkleding. Een kans om te oefenen en te leren, een kans om jezelf verder te ontwikkelen. Wanneer we er op die manier naar kunnen kijken, zien we meteen een uitdaging in plaats van een probleem en een uitdaging nodigt veel meer uit tot actie dan een probleem. Daar zit ook het verschil in onze eigen problemen en die van een ander; bij een ander vinden we het een uitdaging om -liefst snel- met een geschikte oplossing te komen, maar in onze eigen sores gaan we hangen en draaien er eerst een tijdje in rond. We denken en piekeren op die manier het probleem steeds groter!
Tijd voor actie dus. Pak die uitdaging met twee handen aan, wees blij met de gelegenheid om weer bij te leren en verder te ontwikkelen, zie het zoals het is; een káns. Kijk op internet -google is je beste vriend-, ga praten met mensen die al eens met dit bijltje hebben gehakt -zij weten het voor een ander wel en die ander ben jij nu even-, lees boeken of tijdschriften -kennis is macht- en zet stappen richting de oplossing. Onderweg kom je wellicht van alles tegen wat je verder kan helpen, zeker meer dan in het hoekje van de bank!
Dus kom in actie en make things happen!
